terça-feira, 27 de janeiro de 2015

Włodzimierz Lubański


  

 

Włodzimierz Lubański

Włodzimierz Leonard Lubański (ur. 28 lutego 1947 w Gliwicach) – polski piłkarz występujący na pozycji środkowegonapastnika, przez wiele lat związany z klubem piłkarskim Górnik Zabrze, wielokrotny reprezentant Polski, mistrz olimpijski (oficjalnych spotkaniach w reprezentacji Polski rozegrał 75 spotkań, strzelił 48 goli). Trener i menedżer piłkarski.


Biografia

Klub

Wlodzimierz Lubański zaczynał karierę w GZKS Sośnica Gliwice (1957-1958), gdzie jego ojciec Władysław, sekretarz partii PZPR w kopalni Sośnica, był prezesem. Następnie grał w GKS Gliwice (1958-1962), a w 15 roku życia, w 1962 r. został piłkarzem zabrzańskiego Górnika. Debiutował w pierwszej lidze w meczu z Arkonią Szczecin. Grał tam u boku takich piłkarzy jak Ernest Pohl i Stefan Florenski. Z tym klubem był siedmiokrotnie mistrzem Polski, a sześciokrotnie zdobył Puchar Polski. Cztery razy był królem strzelców polskiej ligi. Dwukrotnie (1969, 1970) wybrany Piłkarzem Roku, zdobywca Złotych Butów w 1972 r.
1970 roku dotarł z drużyną do finału Pucharu Zdobywców Pucharów (najlepszy wynik polskiego klubu w dziejach), gdzie Górnik przegrał z Manchesterem City. Do historii przeszedł zwłaszcza dramatyczny półfinał z AS Roma, nierozstrzygnięty mimo rozegrania trzeciego meczu i dogrywki, w którym o awansie decydował rzut monetą. Lubański, z siedmioma strzelonymi bramkami, był najskuteczniejszym zawodnikiem turnieju.
Od 1975 występował w belgijskim klubie KSC Lokeren, przez 7 sezonów. Rozegrał tam 196 meczów i zdobył 82 bramki[1]. W 1981 doszedł razem z drużyną do ćwierćfinału pucharu UEFA oraz do półfinału Pucharu Belgii, przegranego ze Standardem Liege. W 1983 r., grając we francuskim Valenciennes FC, gdzie trenerem był jego były kolega klubowy, Erwin Wilczek, został królem strzelców II ligi francuskiej. Karierę skończył w 1986 r. w klubie K.R.C. Mechelen.

Historia klubowa

Sukcesy

Górnik Zabrze
Reprezentacja Polski

Pobyt w Polsce

Nenhum comentário:

Postar um comentário