Lechia Gdańsk (piłka nożna)

  

Lechia Gdańsk – polski klub piłkarski z siedzibą w Gdańsku, zdobywca Pucharu Polski (1983) oraz Superpucharu Polski (1983), od sezonu 2008/2009 występujący w najwyższej polskiej piłkarskiej klasie rozgrywkowej – Ekstraklasie.

Historia

Lata 1945-1982

Klub został założony w sierpniu 1945 w Gdańsku jako Klub Sportowy Biura Odbudowy Portów "Baltia". W 1946 jego nazwę zmieniono na "Lechia". Pierwszy awans do I ligi uzyskał w 1948.

Zawodnicy Lechii, którzy doprowadzili do awansu:

• bramkarz – Józef Pokorski (rez. Ludwik Łoś)
• obrońcy – Hubert Nowakowski, Jakub Smug (rez. Bolesław Żytniak)
• pomocnicy – Piotr Nierychło, Alfred Kamzela, Henryk Kokot
• napastnicy – Alfred Kokot, Leszek Goździk, Roman Rogocz, Tadeusz Skowroński, Aleksander Kupcewicz (rez. Leszek Steinmetz)

• Debiut w I lidze: 20 marca 1949, Cracovia – Lechia Gdańsk 5:1 (bramka Piotr Nierychło z rzutu wolnego).
• Pierwsze zwycięstwo w I lidze: 27 marca 1949, Lechia Gdańsk – Ruch Chorzów 5:3 (bramki: Kupcewicz, Rogocz, Goździk, H. Kokot, Skowroński)

Po rocznym pobycie w najwyższej klasie rozgrywkowej klub spadł w 1949 do II ligi. Po raz drugi gdański klub, noszący wówczas nazwę „Budowlani”, awansował do I ligi w 1951 i spadł z niej w 1953 na jeden sezon. W rozgrywkach sezonu 1956 klub uplasował się na trzeciej pozycji w tabeli, co jest największym sukcesem w jego dotychczasowej historii.

Zawodnicy Lechii, grający w sezonie 1954 (trener: Tadeusz Foryś)^[1]

• bramkarz – Henryk Gronowski
• obrońcy – Alfred Kamzela, Roman Korynt, Czesław Lenc
• pomocnicy – Jerzy Czubała, Jerzy Kaleta, Władysław Musiał
• napastnicy – Roman Rogocz, Robert Gronowski, Czesław Nowicki, Leszek Goździk

  

Sukcesy

• 1955 – finał Pucharu Polski (przegrana w decydującym meczu z Legią Warszawa 0:5).

• 1956 – 3. miejsce w rozgrywkach I ligi (najwyższe miejsce w historii Lechii).

• 1983 – zdobycie Pucharu Polski (jako III-ligowiec) – zwycięstwo w finale nad Piastem Gliwice (2:1).
• 1983 – zdobycie Superpucharu Polski – zwycięstwo nad ówczesnym Mistrzem Polski Lechem Poznań (1:0).

• Mistrzostwo Polski juniorów U-19: 1957.

• Mistrzostwo Polski juniorów U-17: 1993, 1995, 2004, 2008

• Występy w najwyższej klasie rozgrywek w sezonach: 1949, 1953, 1955–1962/1963, 1984/1985–1987/1988, od 2008/2009

• Wygrana w Turnieju Amber Cup 2011 w Słupsku.

Wszystkie sezony

• 1948/1949: I liga, 12. miejsce → spadek do II ligi
• 1950: II liga (grupa zachodnia), 6. miejsce
• 1951: II liga (grupa A), 1. miejsce → awans do I ligi
• 1952: I liga (grupa I), 4. miejsce
• 1953: I liga, 12. miejsce → spadek do II ligi
• 1954: II liga, 2. miejsce → awans do I ligi
• 1955: I liga, 5. miejsce
• 1956: I liga, 3. miejsce
• 1957: I liga, 5. miejsce
• 1958: I liga, 8. miejsce
• 1959: I liga, 6. miejsce
• 1960: I liga, 9. miejsce
• 1961: I liga, 8. miejsce
• 1962: I liga (grupa II), 5. miejsce
• 1962/1963: I liga, 13. miejsce → spadek do II ligi
• 1963/1964: II liga, 10. miejsce
• 1964/1965: II liga, 7. miejsce
• 1965/1966: II liga, 6. miejsce
• 1966/1967: II liga, 13. miejsce → spadek do III ligi
• 1967/1968: III liga (grupa IV), 2. miejsce
• 1968/1969: III liga (grupa IV), 5. miejsce
• 1969/1970: III liga (grupa IV), 3. miejsce
• 1970/1971: III liga (grupa IV), 2. miejsce
• 1971/1972: III liga (grupa IV), 1. miejsce → awans do II ligi
• 1972/1973: II liga, 7. miejsce
• 1973/1974: II liga (grupa północna), 4. miejsce
• 1974/1975: II liga (grupa północna), 2. miejsce
• 1975/1976: II liga (grupa północna), 2. miejsce
• 1976/1977: II liga (grupa północna), 5. miejsce
• 1977/1978: II liga (grupa północna), 2. miejsce
• 1978/1979: II liga (grupa zachodnia), 3. miejsce
• 1979/1980: II liga (grupa zachodnia), 6. miejsce
• 1980/1981: II liga (grupa zachodnia), 7. miejsce
• 1981/1982: II liga (grupa zachodnia), 14. miejsce → spadek do III ligi
• 1982/1983: III liga (grupa II), 1. miejsce → awans do II ligi
• 1983/1984: II liga (grupa zachodnia), 1. miejsce → awans do I ligi
• 1984/1985: I liga, 12. miejsce
• 1985/1986: I liga, 14. miejsce
• 1986/1987: I liga, 11. miejsce
• 1987/1988: I liga, 12. miejsce → spadek do II ligi
• 1988/1989: II liga (grupa wschodnia), 10. miejsce
• 1989/1990: II liga, 11. miejsce
• 1990/1991: II liga, 12. miejsce
• 1991/1992: II liga (grupa zachodnia), 8. miejsce
• 1992/1993: II liga (grupa zachodnia), 6. miejsce
• 1993/1994: II liga (grupa zachodnia), 14. miejsce
• 1994/1995: II liga (grupa zachodnia), 15. miejsce → fuzja z I-ligową Olimpią Poznań
• 1995/1996: I liga, 16. miejsce → spadek do II ligi
• 1996/1997: II liga (grupa zachodnia), 15. miejsce → spadek do III ligi
• 1997/1998: III liga (grupa II), 3. miejsce → fuzja z II-ligową Polonią Gdańsk
• 1998/1999: II liga (grupa zachodnia), 7. miejsce
• 1999/2000: II liga, 14. miejsce
• 2000/2001: II liga, 19. miejsce → spadek do III ligi
• 2001/2002: A-klasa (grupa Gdańsk IV), 1. miejsce → awans do ligi okręgowej^[6]
• 2002/2003: klasa okręgowa (grupa Gdańsk II), 1. miejsce → awans do IV ligi
• 2003/2004: IV liga (grupa pomorska), 1. miejsce → awans do III ligi
• 2004/2005: III liga (grupa II), 1. miejsce → awans do II ligi
• 2005/2006: II liga, 10. miejsce
• 2006/2007: II liga, 5. miejsce
• 2007/2008: II liga, 1. miejsce → awans do I ligi
• 2008/2009: Ekstraklasa, 11. miejsce
• 2009/2010: Ekstraklasa, 8. miejsce
• 2010/2011: Ekstraklasa, 8. miejsce
• 2011/2012: Ekstraklasa, 13. miejsce
• 2012/2013: Ekstraklasa, 8. miejsce
• 2013/2014: Ekstraklasa, 4. miejsce

Derby Trójmiasta

Derby Trójmiasta to jedne z najbardziej znanych derbów w Polsce. Jest to pojedynek między drużynami gdańskiej Lechii i gdyńskiejArki. Pierwszy mecz obu drużyn odbył się 2 września 1964 roku (2:1 dla Lechii), jak dotąd odbyło się 36 spotkań^[7]: 12 razy wygrywała Lechia, 12 razy Arka i 12 razy padał remis, bilans bramkowy to 28-27 dla Lechii.
Drużyny „biało-zielonych” i „żółto-niebieskich” w najwyższej klasie rozgrywkowej spotkały się po raz pierwszy dopiero 3 października 2008 – w historycznym meczu górą była Lechia wygrywając w Gdyni 1:0 ( Buzała '64).
Lechia Gdańsk w pierwszych Derbach Trójmiasta w Ekstraklasie (1-0): Mateusz Bąk – Ben Starosta, Jacek Manuszewski, Hubert Wołąkiewicz, Rafał Kosznik – Marcin Kaczmarek (72. Arkadiusz Mysona), Karol Piątek (80. Piotr Kasperkiewicz), Łukasz Trałka, Maciej Rogalski – Paweł Buzała (96. Piotr Wiśniewski), Maciej Kowalczyk

Występy w pucharach